Kilometergroussen Asteroid fléckt e Samschdeg sécher un der Äerd laanscht

E Samschdeg fréi um Nomëtteg zitt e bal-Äerd-Asteroid vu bis zu 1,6 Kilometer Duerchmiesser un eisem Planéit laanscht — en Eventualitéit, déi d'Stäregekuckerten zënter Joren op der Rechnung hunn an déi keng Gefor mat sech bréngt. De Brocken (152637) 1997 NC1 erreecht säin noosten Punkt zur Äerd e Samschdeg, den 27. Juni, um 11.14 Auer UTC — also um 13.14 Auer bei eis zu Lëtzebuerg — esou d'Near-Earth Object Coordination Centre vun der Europäescher Weltraumorganisatioun ESA.

An deem Moment ass den Asteroid 2.559.461 Kilometer ewech, op e puer Kilometer no, esou d'ESA. Dat sinn ongeféier 6,66 Mol d'Duerchschnëttsdistanz tëscht der Äerd an dem Mound — vill ze wäit fir iergendeng Bedrohung, awer no genuch fir de kilometergroussen Steen zu engem éischtrangege Beobachtungsziel ze maachen.

Esou no wéi zënter dem Joer 1600 net méi

No de Moossstäbe vu bal-Äerd-Begéignungen ass dat een Outraen. D'ESA an onofhängeg Astronomen beschreiwen et als den noosten Virbäiflug vun dësem Asteroid zënter ëm d'Joer 1600 — an eng vergläichbar no Approche steet eréischt erëm fir 2133 um Programm. Trotz dem Rekord ass d'Bunn bis an den Detail kartéiert: 1997 NC1 ass an iwwer dräi Joerzéngte vu Beobachtungen ronn 40 Mol bei der Äerd laanschtgezunn, sou datt seng Streck mat héijer Präzisioun bekannt ass an d'Chance op en Aschlag praktesch null läit.

De Brocken gehéiert zu deem, wat d'Astronomen en Asteroid vum Aten-Typ nennen: seng Bunn hält e meeschtens méi no bei der Sonn ewéi d'Äerd, an hie braucht ronn 294 Deeg fir eemol ronderëm eise Stär. D'NASA reift en als potenziell geféierlechen Asteroid an — eng formell Kategorie no Gréisst a Bunn, net no enger akuter Gefor. D'ESA schätzt säin Duerchmiesser tëscht 750 an 1.650 Meter; déi breet Spanck weist, wéi vill nach onbekannt ass, wéi staark seng Uewerfläch d'Liicht reflektéiert. Dacks gëtt e schlëssendlech als ongeféier ee Kilometer breet beschriwwen — also ronn 50 bis 60 Mol esou breet wéi de klenge Steen, deen 2013 iwwer Tscheljabinsk a Russland explodéiert ass.

De Gianluca Masi, den Astrophysiker, dee Spëtzt vum Virtual Telescope Project ass an den Asteroid bei senger Approche fotograféiert huet, huet d'Sécherheetsfro kuerz a knapp beäntwert:

Et besteet selbstverständlech guer kee Risiko fir eise Planéit.

Fir d'Hobby-Stäregekuckerten ass den Asteroid e schwaacht Ziel. Mat enger Hellegkeet vu ronn Magnitude 10 ass en net mat bloussem A ze gesinn, mä e léisst sech mat engem Teleskop vu sechs Zoll (15 Zentimeter) oder méi als stäreähnleche Punkt erkennen, deen iwwer e puer Minutten miessbar virum Stärenhannergrond verréckelt — am beschten tëscht dem 26. an dem 28. Juni.

Wéi d'Fuerscher de Brocken am Vizéier hunn

Den Asteroid gouf den 5. Juli 1997 zum éischte Mol vum Near-Earth Asteroid Tracking-Programm vun der NASA um Haleakala op Hawaii entdeckt a gëtt zënterhier optesch verfollegt. Den Iwwerflug vun dëser Woch bréngt awer eppes Neies: déi éischt Radarbeobachtungen an der dokumentéierter Geschicht vun dësem Objet.

D'Goldstone Solar System Radar vun der NASA an der Mojave-Wüst a Kalifornien schéckt de 24., 25. an 27. Juni Radiowellen op den Asteroid. Radar-Echoen kënnen d'Schätzunge vu Gréisst, Form, Rotatioun an exakter Bunn schäerfen — genau déi Lücken, déi optesch Beobachtungen oppe gelooss hunn. De Lance A. M. Benner, Planéitenradar-Wëssenschaftler um Jet Propulsion Laboratory vun der NASA, huet den Opbau beschriwwen: „Dësen Objet gouf bis elo nach ni mat Radar beobachtet. Mir setzen déi 34 Meter grouss DSS-26-Antenn als Sender (7190 MHz) an déi 34 Meter grouss DSS-13-Antenn als Empfänger an, fir dësen Asteroid den 24., 25. an 27. Juni ze beobachten.“

D'Zil, sou de Benner, ass et, "verschidden Onstëmmegkeeten beim Duerchmiesser, bei der Spektralklass an dem optesche Albedo" ze klären — also genau déi Onsécherheeten, déi senger Gréisst esou eng breet Spanck ginn. Niewent der Radaraarbecht hunn robotiséiert Teleskopen den Iwwerflug ofgelichtert; de Virtual Telescope Project huet en de 24. Juni aus der Atacama-Wüst a Chile festgehalen, wéi den Asteroid nach ronn 3,5 Milliounen Kilometer ewech war an als Strich duerch en Stärenfeld erschéngt ass.

Europa hält en A op den Himmel — Lëtzebuerg mat dobäi

D'Begéignung ass och e Bléck dorop, wéi Europa no de Brocken oppasst, déi sech d'Bunn mat der Äerd deelen. D'Near-Earth Object Coordination Centre vun der ESA, am Sëtz vun der Agence zu Frascati an Italien, huet e detailléierte Faktebliet zum Virbäiflug vun 1997 NC1 publizéiert a féiert déi lafend Risikolëscht, op där d'europäesch Planéiteverdeedegung opbaut. D'Zentrum läit am Space-Safety-Programm vun der ESA an ënnersteet dem Planetary Defence Office vun der Agence, dat déi europäesch Iwwerwaachung an Analys koordinéiert an an déi international Warnungsnetzwierker mat der NASA an Observatoiren ronderëm d'Welt afléisst.

Déi Aarbecht ass eng kollektiv Saach vun alle ESA-Memberstaaten — Lëtzebuerg dorënner, dat zënter 2005 Vollmember vun der Agence ass an d'gemeinsam Programmer matfinanzéiert. Keng eenzel national Anlag steet bei dësem Virbäiflug am Zentrum; et ass éischter dat gebéndelt Netz vun Teleskopen a Radaren — vun Hawaii iwwer Kalifornien bis bei d'Datendëscher zu Frascati —, dat aus engem wäit ewechen Tippelchen e präzis kartéierte Besuch mécht.

Fir d'Allgemengheet ass d'Fazit berouegend gewéinlech. E kilometergroussen Asteroid zitt méi no laanscht ewéi zënter véier Joerhonnerte méi — an d'Systemer, déi gebaut goufen, fir esou Objeten ze fannen, hu se Joerzéngten am Viraus kommen gesinn, se de ganze Wee laang verfollegt a bestätegt, datt et ni eppes ze fäerten gouf. Wann 1997 NC1 dat nächst Mol esou no kënnt, 2133, da wäerten déi Systemer nach méi schaarf sinn — net zulescht duerch d'Moossungen, déi dëse Weekend zesummekommen.