Kuba mécht säi Maart op: 176 Mossnamen, déi mam Plangedanke vu 1959 briechen

HAVANNA — Wat zu Havanna op den 18. an 19. Juni decidéiert gouf, hätt virun e puer Joer keen Deputéierten am kubaneschen Parlament fir méiglech gehalen: D'Insel mécht hir staatlech gesteiert Wirtschaft op fir privat Banken, fir Wiesselbüroen a fir grouss Privatentreprisen. Et ass déi déifst Ëmwälzung vum kubanesche System zanter der Revolutioun vu 1959 — an si geschitt net aus Iwwerzeegung, mä aus blanker Néideg.

D'Paket vu 176 Mossnamen ass vum Premier Manuel Marrero Cruz virgestallt an duerno vun der Nationalversammlung guttgeheescht ginn. De President Miguel Díaz-Canel huet de Volleksvertrieder gesot, d'Ännerunge wären dréngend a léisse sech net méi opschiben. Et wär eng wirtschaftlech an net eng politesch Decisioun, betount hien — eng souverän Wiel, keng Konzessioun un d'USA. Als Virbild huet hien op China a Vietnam verwisen, Eenparteistaaten déi eng Maartwirtschaft féieren, esou Reuters. Zum Schluss koum awer nees déi al Parol: „Sozialismus oder Doud!“

Wat sech elo op der Insel ännert

D'Regierung schwätzt vun enger kontrolléierter Ëffnung, net vun engem Sprong an de Kapitalismus. Mä d'Tragwäit ass ouni Beispill. Zu de wichtegste Punkten, déi The Associated Press, AFP, Euronews an Al Jazeera berichten, gehéieren:

• Privat Banken, Net-Bank-Finanzinstituter a privat Wiesselbüroe ginn am Finanzsecteur, deen zanter Joerzéngte beim Staat louch, fir d'éischt erlaabt.
• Auslännesch Investisseure mussen net méi e Gemeinschaftsbetrib mam Staat grënnen; Kubaner an Auslänner kënne Aktiendeeler u Staatsbetriber kafen.
• Staatsentreprise kënnen an Handelsgesellschafte mat Aktien ëmgewandelt ginn, a grouss Privatfirmen — bis elo gedeckelt — ginn erlaabt.
• Privatbetriber dierfe méi wéi 100 Leit astellen, Entrepreneuren e puer Geschäfter zugläich besëtzen, an Auslandskubaner dierfen doheem investéieren.
• Privaten Immobilieebau, Fast-Food-Ketten an Import-Export ouni staatlechen Tëschenhändler ginn opgemaach.

De Marrero huet awer gewarnt, datt d'Ëmsetzung no an no kënnt. An d'Regierung selwer gëtt zou, datt d'Mossnamen e stompe Schwäert bleiwen, soulaang d'USA hiren Embargo net ophiewen — auslännesch Investisseuren, déi mat Kuba schaffen, riskéieren ëmmer nach Strofen am amerikanesche Finanzsystem.

Eng Währung am fräie Fall

D'Reforme kommen uewen op eng aner, grad esou folgereich Ännerung: déi nei Aart a Weis, wéi Kuba säi Geld bewäert. Den 18. Dezember 2025 huet d'Zentralbank en Devisemaart mat dräi Segmenter ageféiert — e feste Kurs vun 24 Peso fir den Dollar bei essenziellen Transaktiounen, eng zweet Stuf bei 120, an en drëtte „schwiewende“ Kurs, deen all Dag no Offer an Nofro festgeluecht gëtt, fir Exporteuren an d'Devisen zréck an d'offiziell Kanäl ze lackelen.

De Fall gestoppt huet et net. Mëtt Juni 2026 louch den Dollar um informelle Maart bei ronn 695 Peso — vu ronn 585 am Ufank vum Mount — an den Euro bei ronn 800, wärend den offizielle schwiewende Kurs bei ronn 565 hänke bliwwen ass, esou den onofhängege Tracker elTOQUE, op deen d'Havana Times sech beruff. 2020 krut een op der Strooss nach ronn 42 Peso fir en Dollar. Zanterhier huet de Peso méi wéi 90 Prozent vu sengem informelle Wäert verluer — wat Léin a Pensiounen ausernee frësst.

D'Zentralbank verdeedegt hire virsiichtegen, gestaffelten Ëmgang mam Wier vun de Wiesselkurser.

Eng sofortend Vereenheetlechung vum Wiesselkurs, ouni Iwwergangsphase, kéint zu enger staarker Aafwäertung féieren, mat méi groussen Inflatiounseffekter wéi déi aktuell an enger weiderer Verloscht vun der Kafkraaft vun der nationaler Währung. — Juana Lilia Delgado Portal, Presidentin vun der Zentralbank vu Kuba

Firwat Havanna grad elo handelt

Déi Ëffnung ass aus der Verzweiflung gebuer. Kuba duerchliewt seng schwéierst Kris zanter Joerzéngten, mat Stroumausfäll déi reegelméisseg méi laang wéi 20 Stonne daueren a heiansdo iwwer 30. Den Energiezesummebroch huet sech duerch all produktive Secteur gefriess — vun den Zockermillen bis bei d'Bäckereien.

De Brennstoff ass den direkten Auslouser. D'Trump-Administratioun huet den decennielangen Embargo verschäerft a verhänkt zanter Januar 2026 eng Uelegblockad, nodeems de venezuelaneschen Nicolás Maduro — Havanna säin Haaptliwwerant fir Petrol — gestierzt gouf. Laut AFP huet zanter Ufank vum Joer just een eenzegen russesche Pëtroltanker ugeluecht. Kuba brauch ronn 100.000 Barrel Uelseg pro Dag, fërdert awer just ronn 40.000, esou d'Americas Society/Council of the Americas. D'Knappheet u Liewensmëttel, Medikamenter an Drénkwaasser ass méi déif ginn, an zanter 2020 sinn no Schätzungen 2,7 Milliounen Kubaner emigréiert.

Wäert et duergoen?

Ekonomisten gesinn am Paket e richtege ideologesche Réckzuch — warnen awer, datt d'Gewënner kléng kéinte bleiwen, soulaang d'Sanktiounen an d'Energiekris undaueren. De Londoner kubaneschen Ekonomist Daniel Torralbas nennt d'Reformen „déi déifst“ zanter 1959. Anerer liesen de Schrëtt éischter als Zeechen vu Schwächt wéi vu Vertrauen.

De Michael Bustamante, deen un der University of Miami de Léierstull fir kubanesch Studie féiert, bréngt et géigeniwwer AFP esou op de Punkt: „Si stinn esou mam Réck géint d'Mauer wéi nach ni virdrun.“

D'Zuele weisen, wéi héich den Asaz ass. D'offiziellt Zentrum fir d'Studie vun der kubanescher Wirtschaft schätzt, datt d'Wirtschaft 2025 ëm ronn 5 Prozent geschrumpft ass, ëm ronn 15 Prozent zanter 2020. Fir 2026 erwaart d'ECLAC vun der UNO e Réckgang vu ronn 6,5 Prozent, den IWF an d'Economist Intelligence Unit ronn 7,2 Prozent — wärend d'Regierung selwer an hirem Plang nach mat 1 Prozent Wuesstem gerechent huet. Den Ekonomist Pedro Monreal huet gewarnt, de Fall kéint op d'mannst 15 Prozent erreechen. D'Zockerproduktioun, fréier d'Réckgrat vun der Wirtschaft, ass 2025 ënner 200.000 Tonne gefall — den nidregste Wäert zanter méi wéi zweehonnert Joer.

Ob Kubas Féierung dem asiatesche Modell follege kann, op deen si sech beruff — Mäert ouni politesche Pluralismus — hänkt vun der Ëmsetzung doheem of an vu Kräften, déi se am Ausland net kontrolléiert. Fir d'Éischt entrullt sech d'Enn vun enger vun de leschte Plangwirtschafte vun der Welt net als triumphal Reform, mä als Kampf ëm d'Iwwerliewen.